چقدر بده که به یک جور زندگی کردن عادت کردی.عزیزم بخدا قسم همه و همه حتی موگل جونت هم میدونن زن نداری.دوتا زن و یه پسر بچه کوچولو امیرضای بدبخت دنبال خودت راه انداختی که کسی بد بهت نگه؟اشتباه زندگی میکنی.مردم همه خطرن.میدونن زن کیه و رفیق کیه.فقط تو خودتو به خریت زدی.بیدارشو.ده سال دیگه به خودت میای بازم میبینی هیچی نکردی فقط بچه مردم رو بزرگ کردی.بیشتر از این خودتو بدبخت نکن.من همه واقعیت زندگیتو میدونم.بهم هم ربطی نداره اما گناه داری دلم برات میسوزه.کاش کاش کاش میتونستم این حرفها رو بهت بگم اما میگم به من چه.همینجا برای خودم میگم و میخونم.بیچاره اون پدر و مادرت که تو پسرشونی.اونا هم بدبختن.دنبال این و آن بودن بیچاره ت کرپه.خسته نشدی؟فقط مریض اینی که یکیو عاشق کنی و......
راستی همینجوری ادامه بده.
برچسب:
نویسنده: نوید رستمی